Ξ•ΞΊΞ΄ΟŒΟƒΞ΅ΞΉΟ‚ - ΞžΒ£ΞžΞ…ΞžΞ‰ΞŸΒΞžΒ¬: ΞžΒœΞžΞ…ΞžΒ»ΞžΒ­ΞŸΒ„ΞžΞ…ΞŸΒ‚ ΞžΒ”ΞžΞ‰ΞžΞ…ΞžΞˆΞžΒ½ΞžΞΞŸΒΞŸΒ‚ ΞžΞŠΞžΒ±ΞžΞ‰ ΞžΒ•ΞŸΒ…ΞŸΒΞŸΒ‰ΞŸΒ€ΞžΒ±ΞŸΒŠΞžΞŠΞžΞΞŸΒ ΞžΒŸΞžΞ‰ΞžΞŠΞžΞΞžΒ½ΞžΞΞžΞŒΞžΞ‰ΞžΞŠΞžΞΞŸΒ ΞžΒ”ΞžΞ‰ΞžΞŠΞžΒ±Ξžβ€•ΞžΞΞŸΒ…

ΚΡΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΝΟΘΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
Η εκ πλαγίου εφαρμογή των άρθρων 101 & 102 ΣΛΕΕ

Περιγραφή  

Στην παρούσα μονογραφία με τίτλο: «Κρατικά μέτρα νόθευσης του ανταγωνισμού» πυρήνα της έρευνας αποτελούν τα όρια και τα κριτήρια του επιτρεπτού της κρατικής αποδοχής, ενθάρρυνσης ή στήριξης περιοριστικών επιχειρηματικών πρακτικών.

Η θετική στάση της ενωσιακής διοίκησης απέναντι στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις μεταφράζεται στην εξαίρεσή τους από την απαγόρευση των συμπράξεων, εφόσον ο κύκλος εργασιών των συμπραττουσών επιχειρήσεων δεν υπερβαίνει το εκάστοτε οριζόμενο κατώφλι. Αυτό έχει ως συνέπεια την αποδέσμευση των εθνικών διοικήσεων από το ενωσιακό δίκαιο στην αντιμετώπιση των συμπράξεων μικρής εμβέλειας.

Ξεκινώντας ο συγγραφέας από τον προσδιορισμό της έννοιας της επιχείρησης στο ενωσιακό δίκαιο του ανταγωνισμού, επισημαίνει τα όρια «κατανόησης» των κρατικών επιλογών και πρακτικών αποδοχής, ενθάρρυνσης ή στήριξης των συμπράξεων που απορρέουν από το δίκαιο της ΕΕ. Στη συνέχεια ερευνά τις ιδιαιτερότητες των άρθρων 101 και 102 ΣΛΕΕ στις κρατικές οικονομικές παρεμβάσεις και τις δυσκολίες που μπορεί να προκύπτουν σε σχέση με την απαγόρευση κατάχρησης δεσπόζουσας θέσης που διαλαμβάνει το άρθρο 102 ΣΛΕΕ όταν κάτοχος αυτής της θέσης είναι δημόσια επιχείρηση ή επιχείρηση στην οποία έχουν ανατεθεί ειδικά καθήκοντα (δημόσια υπηρεσία κ.λπ.).

H μονογραφία του κ. Καραγιάννη μας οδηγεί σε ευρύτερους προβληματισμούς για τον τρόπο περιφρούρησης του ελεύθερου ανταγωνισμού σε περιόδους οικονομικής κρίσης. Κατά τεκμήριο, στις περιόδους αυτές οι επιχειρήσεις αγωνίζονται να επιβιώσουν και δεν παράγουν «υπερκέρδη». Το πρόβλημα όμως είναι ότι ενόψει της συρρίκνωσης της ζήτησης οι επιχειρήσεις αυτές συχνά συνάπτουν συμφωνίες ή εναρμονίζουν τη συμπεριφορά τους προκειμένου να διατηρήσουν τα μερίδιά τους και μην επιδοθούν σε εξοντωτικό ανταγωνισμό μεταξύ τους.

Η στάση του κράτους απέναντι σʼ αυτές τις συμπεριφορές μπορεί να συνίσταται στην παράλειψη κίνησης των διαδικασιών εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού αλλά και στην υπόδειξη συγκεκριμένων συμπεριφορών, όπως η συντονισμένη μείωση των τιμών των αγαθών «πρώτης ανάγκης» κ.ά.

Η μελέτη του κ. Καραγιάννη μας θυμίζει ότι, μετά από μισό και πλέον αιώνα εφαρμογής του ευρωπαϊκού δικαίου του ανταγωνισμού, τα κράτη μέλη της Ένωσης έχουν περιορισμένες δυνατότητες παρέμβασης στη λειτουργία της αγοράς.

Το παρόν έργο στοχεύει να φανεί χρήσιμο και στον δικηγόρο της πράξης και σε όλους τους νομικούς, που αντικείμενο έρευνας και πρακτικής αποτελεί το δίκαιο του ανταγωνισμού.

Η μονογραφία ολοκληρώνεται με πλούσια αναφορά σε αποφάσεις σχετικές του ΔικΕΕ και του ΓενΔικ, με βιβλιογραφία (ελληνική και αλλοδαπή) , καθώς και αναλυτικό ευρετήριο λημμάτων.

 


Επιστροφή